۱۵:۳۰ – ۲۷ مهر ۱۴۰۴
باشگاه خبرنگاران جوان؛ جواد فراهانی – در زمانی که زندگی روزمره به یک صفحه نمایش روشن تبدیل شده است، امنیت سایبری اولین خط دفاعی برای هویت و حریم خصوصی فرد است. با این حال، طنز تعجبآور این است که به نظر میرسد نسل Z که بیشترین ارتباط را با اینترنت دارد، کمترین نگرانی را در مورد حفاظت دیجیتال خود دارد. در حالی که این نسل در رسانههای اجتماعی زندگی میکند و با اطمینان در برنامهها و پلتفرمها گشت و گذار میکند، واقعیت عدم آگاهی از خطرات نشت دادهها، حملات سایبری و اخاذی دیجیتال را نشان میدهد.
گزارشی از مرکز تحقیقات پیو و IBM Security نشان داد که اکثر جوانان بین ۱۸ تا ۲۵ سال از ابزارهای امنیتی اولیه مانند رمزهای عبور پیچیده یا احراز هویت دو عاملی استفاده نمیکنند و معتقدند که “هک شدنها چیزی هستند که فقط برای دیگران اتفاق میافتد. “
در سال ۲۰۲۰، دپ، شفر و کولسون در یک نظرسنجی از ۶۸۸ دانشجو از دو دانشگاه آمریکایی، نگرشها و رفتارهای امنیت سایبری نسل Z (متولدین ۱۹۹۷-۲۰۱۲) و نسل هزاره (متولدین ۱۹۸۱-۱۹۹۶) را با هم مقایسه کردند.
در مقایسه با نسل Z، نسل هزاره رفتارهای امنیت سایبری و امنیت اطلاعات بسیار بهتری از خود نشان دادند که به آنها کمک کرد اطلاعات شخصی خود را از طریق بررسی سیاستهای حفظ حریم خصوصی رسانههای اجتماعی، بهروزرسانی نرمافزار آنتیویروس، نظارت بر رفتارها/پاسخهای غیرمعمول رایانه و اقدام در مورد هشدارهای بدافزار، خصوصی نگه دارند.
آنها نتیجه گرفتند که تجربیات زندگی نسل هزاره به کاهش شکاف دیجیتال – شکاف بین نسلهای مختلف در دسترسی و تمایل به استفاده از فناوری – کمک کرده است.
در حالی که آنها بینشهای ارزشمندی در مورد رفتارهای امنیت سایبری نسل دیجیتال ارائه دادند، یافتههای آنها به دلیل سوگیری نمونه محدود بود (یعنی فقط به نسل دیجیتال محدود بودند). گزارش “اوه، درست رفتار کن! گزارش سالانه نگرشها و رفتارهای امنیت سایبری ۲۰۲۲” نگرشها و رفتارهای امنیت سایبری را در تمام گروههای سنی بررسی کرد. این مطالعه ۳۰۰۰ نفر از ایالات متحده، بریتانیا و کانادا، از جمله نسل Z، نسل هزاره، نسل X، نسل بیبی بومرها و نسل خاموش را مورد بررسی قرار داد.
یافتههای جالب
در حالی که ۴۷٪ از نسل Z ایمن ماندن در فضای آنلاین را آسانتر میدانستند، اما نرخ قربانی شدن در جرایم سایبری را نیز بالاتر از نسلهای قدیمیتر گزارش کردند. نسل Z بالاترین نرخ فیشینگ و زورگویی سایبری و دومین نرخ بالای سرقت هویت و کلاهبرداری عاشقانه را گزارش کرد و نسل هزاره در صدر قرار گرفت.
این با فرضیه “منحنی U” بین سن و امنیت سایبری در تضاد است، که نشان میدهد افراد میانسال (نسل بیبی بومر) در امنیت سایبری نسبت به افراد در هر دو انتهای طیف سنی ضعیفتر هستند.
بنابراین، شاید نباید نگران نسلهای قدیمیتر باشیم. طبق نتایج، نسل جوان بیشتر احتمال دارد که به صورت ناشناس برای کسی پول ارسال کند و به طور شگفتآوری، نسل Z امنیت سایبری را در مقایسه با سایر کارها در اولویت پایینتری قرار داد.
دلیل این مشکل
اگرچه نسل Z به عنوان متصلترین نسل به فناوری در نظر گرفته میشود، اما طبق چندین مطالعه بینالمللی، به نظر میرسد که کمترین تعهد را به قوانین امنیت سایبری دارد. گزارشی که توسط GWI در سپتامبر ۲۰۲۵ منتشر شد، نشان داد که تنها حدود ۳۰٪ از این نسل مرتباً رمزهای عبور خود را تغییر میدهند، در حالی که این رقم برای نسل بیبی بومر ۴۲٪ است، در حالی که تنها ۴۳٪ دستگاهها و نرمافزارهای خود را مرتباً بهروزرسانی میکنند. این ارقام نشاندهنده چیزی است که کارشناسان آن را «اعتماد به نفس بیش از حد» مینامند، زیرا بسیاری از جوانان معتقدند که به اندازه کافی در زمینه فناوری مهارت دارند تا از خطرات جلوگیری کنند، بدون اینکه نیازی به رعایت قوانین امنیتی سنتی داشته باشند.
گزارش کسپرسکی نشان میدهد که ماهیت زندگی دیجیتال نسل Z به افزایش آسیبپذیری امنیتی آنها کمک میکند. اکثر آنها از دستگاههای یکسانی برای کار، سرگرمی و مطالعه استفاده میکنند، پدیدهای که به عنوان «چندکاره» شناخته میشود و قرار گرفتن آنها در معرض حملات سایبری را افزایش میدهد. این گزارش همچنین بیش از ۱۹ میلیون تلاش هک را که این گروه را بین آوریل ۲۰۲۴ تا مارس ۲۰۲۵ هدف قرار داده بود، با استفاده از برنامههای سرگرمی، بازیها و نرمافزارهای جعلی که به عنوان ایمن تبلیغ میشدند، رصد کرد.
از سوی دیگر، گزارش سالانه نگرشها و رفتارهای امنیت سایبری CybSafe در سالهای ۲۰۲۴-۲۰۲۵ نشان میدهد که نسل Z بیشترین احتمال را دارد که احساس کند امنیت دیجیتال «پیچیده و گیجکننده» است. درصد کسانی که حفظ امنیت آنلاین را «دشوار یا استرسزا» میدانند، در مقایسه با سال قبل ۱۲ درصد افزایش یافته است. این مطالعه نشان میدهد که این احساس باعث میشود بسیاری از افراد مراحل امنیتی ساده مانند فعال کردن احراز هویت دو عاملی یا استفاده از رمزهای عبور منحصربهفرد را نادیده بگیرند و ادعا کنند که این فرآیند پیچیده یا زمانبر است.
دادهها همچنین تأیید میکنند که این نسل تمایل دارند رضایت فوری را بر پیشگیری بلندمدت اولویت دهند. طبق GWI، تنها ۳۵ درصد از نسل Z از اتصال به شبکههای Wi-Fi عمومی ناامن اجتناب میکنند، در حالی که این رقم برای نسلهای قدیمیتر ۴۸ درصد است. این نشان دهنده تمایل آشکار به راحتی و سرعت به جای در نظر گرفتن پیامدهای امنیتی بالقوه است. کارشناسان این را به این واقعیت نسبت میدهند که خطرات دیجیتال به اندازه تهدیدات واقعی ملموس یا فوری به نظر نمیرسند، بنابراین با درجهای از بیتفاوتی با آنها برخورد میکنند.
طبق گزارشهای کسپرسکی و SecureWorld، نسل Z با توجه به ماهیت استفادهشان از فناوریهای مدرن، از برنامههای رسانههای اجتماعی گرفته تا پلتفرمهای پخش آنلاین و بازیهای آنلاین، به هدف اصلی حملات سایبری هدفمند تبدیل شدهاند. مشخص شده است که مهاجمان بهطور خاص کمپینهای خود را برای سوءاستفاده از آسیبپذیریهای الگوهای استفاده این نسل، مانند وابستگی آنها به دستگاههای تلفن همراه و استفاده از لینکهای ناشناس، طراحی میکنند.
با توجه به این یافتهها، محققان معتقدند که مشکل نه در فقدان آگاهی فناوری نسل Z، بلکه در شکاف بین دانش نظری و رفتار عملی آنها نهفته است. آنها از آگاهی دیجیتال برخوردارند، اما فاقد حس خطر هستند. در حالی که آنها در جهانی زندگی میکنند که نیاز به هوشیاری مداوم دارد، به نظر میرسد اعتماد کاذب آنها به تواناییهایشان رو به کاهش است.
منبع: الیوم السابع